Loslaten…

 
English version: http://www.charlottekamman.com/letting-go/
 

 
 
 
Loslaten is altijd iets geweest wat ik erg moeilijk heb gevonden.
Ik ben een heel “relationeel” mens, en ik heb lang gedacht dat dat een zwak punt was van mij.
Het is nog niet zo lang geleden, dat ik ontdekte dat ik niet de enige ben..
 
 
 
 
 
 
 
Een vriend stuurde me vanochtend een email met dit stukje erin:
 

Zodra wij als individuen, het idee accepteren dat
 
“omdat dát bestaat, bestaat dit”, of in andere woorden,
“vanwege die persoon kan ik me ontwikkelen”
 
dan hoeven we nooit meer nodeloze conflicten te ervaren in onze relaties.
 
Stel je een jonge, pasgetrouwde vrouw voor. Haar existentie hangt ineens samen met de relatie tot haar echtgenoot en haar schoonfamilie, los van wat voor mensen dat zijn. Iemand die zich dit realiseert kan alles, goed en slecht, gebruiken als stimulans voor persoonlijke groei.

 
 
En dit is precies zoals ik het ervaar.
 
Het betekent wel dat het heel lastig kan zijn om los te laten.
 
Bijvoorbeeld, als een relatie niet uitwerkt zoals je had gedroomd, hoe laat je dat los?
 
Het is, om te beginnen, goed om te weten wat je los wilt laten.
Wil je de persoon loslaten?
 
Voor mij voelt dat als onmogelijk.
 
Ik heb altijd gedacht dat ik een zwakkeling was, omdat ik mensen niet los kon laten, maar ik begin mezelf nu te begrijpen.
We zijn verbonden, en als we iemand heel dichtbij hebben ervaren, is de connectie veel sterker, en die band verdwijnt niet.
De emotionele harte verbintenis die we hebben met iemand, is niet gebonden aan deze tijd en plaats. Het gaat veel verder en dieper dan dat.
 
We kunnen wél onze ideeën loslaten over hoe de relatie eruit zou moeten zien.
En als we dat loslaten, creëert dat vrijheid in verbondenheid, en geen eenzaamheid.
 
Ik gebruik hiervoor het liefste EFT of meridiaan tappen.
Ik kijk vaak naar een foto van mijn lief en mij, en ik tap voor de emoties die opborrelen. Ik merk dat ik steeds vaker alleen maar liefde en harte energie stuur tijdens het tappen. Ik voel me dan warm en gelukkig van binnen. Zo begon het niet trouwens, in het begin miste ik hem vreselijk en was ik erg bedroefd dat onze relatie niet zo uitwerkte als dat ik had gehoopt.
 
Maar nu zie ik dat we eigenlijk een prachtige relatie hebben, ook al zijn we nu geen “stel” volgens de gangbare begrippen. Ik voel onze harte-verbinding, en ik voel de warmte en de kracht die deze verbintenis me geeft. Ik weet natuurlijk niet of dat voor hem ook zo is, omdat we zelfs in een heel diepe relatie nooit helemaal kunnen navoelen wat de ander voelt.
 
Ik tap voor zijn hoogste goed, en voor zijn en mijn geluk, in wat voor vorm dat dan ook zal komen.
 
Nou heb ik mijn romantische relatie als voorbeeld genomen, maar je kunt je indenken hoe dit werkt met je kinderen, je ouders, met iedereen die je nabij staat.
 
Wat ik heel graag zou willen horen van je is wat voor jou het moeilijkste is om los te laten.
Als je dat in de commentaar box hieronder wilt intypen, maak je me heel gelukkig!
 
Tot snel,